Doğru Hikayede Misin?

Hayatımız, projeler ve anne babamızın istekleri üzerine şekillenmeye başlarken, kaçımız kim olduğunu, ne yapabileceğini bilerek yola çıktı ki?

Ben bilerek çıkmadım yola. En ufak bir fikrim bile yoktu.

Tercihlerimin çoğu kabul edilmedi. Bu yüzden hep enerjimin, olması gerektiği kadarını verdim yaptıklarıma, kendimi ise hiç vermedim yaptığım işe. Bugüne kadar…

Gittiğim yolu geri dönemezdim, hayat böyle değil. Şimdiye kadar harcanmış emeği kaybedeceğim diye korkup aynı yolda devam edebilirdim. Yapamadım ve yapmadım.

Az kalsın yapacaktım ama başvurduğum doktora programına kabul edilmedim. O mülakat günü, beni programa uygun görmeyen hocalarıma çok teşekkür ediyorum. Aslında doktora yaptığım işten kaçmamı sağlayacak kaçış biletimdi, B planımdı, her şeyimdi. Kurtulacaktım plazadan. Doktora olmayınca, öylece kalakaldım. Ne yapacaktım? Nereye gitsem olmayacaktı, suç onların değildi ki, sorun bendim, sorun benim yaptığımdan mutlu olmamamdı.

O günden sonra oturdum ve düşündüm. Ben ne yapıyorum dedim. Hayatım güzel bir CV’nin bir kaç satırından mı ibaret olacaktı? Bu kadar boş muydum ben? Ne yapmayı sevdiğimi bile unutmuşken, tekrar nereden başlayacaktım?

Haftalarımı aldı, ben ne yapabiliyordum, neyi seviyordumun cevabını bulabilmek. Neredeyse depresyona giriyordum, içim bu kadar mı boşaltılmıştı ve eğitim, dil, bilgisayar bilgisi, deneyim fasafisolarıyla doldurulmuştu. Ben plaza insanı olmuştum.

Seneler sonra tekrar hatırladım, üniversitedeyken staj yaptığım bankanın çalışanlarını gördüğümde nasıl ürktüğümü ve öyle olmak istemediğimi.

Ben gözü karaydım, hatırladım. En çok yapamaz dediklerinde hırslanırdım. Farkettim ki, beni böyle bu yola sokmuşlardı. Ben yazmayı severdim, tenefüste, yolda, evde, her yerde… Neden yazmıyordum artık? Bulmuştum, yazmalıydım, da ne yazmalıydım? Nasıl olacaktı bu iş?

Arada olanlar ayrı bir yazı konusu. Demek istediğim, herkesin bulunduğu yerde oluşunun bir hikayesi vardır. Buna bir yol hikayesi diyebilirsiniz. Yürüdüğünüz yolu siz seçiyorsunuz. En iyi yol bildiğin yol olabilir ama en eğlencelisi o olmayabilir. Kestirme yapmak istemeyeceğiniz kadar sürprizlerle dolu, sizi sürekli diken üstünde tutacak, ayık olmanızı gerektirecek yolu tercih ederseniz, korkabilirsiniz ama eğleneceğiniz kesin.

Bugün bir sene önce adını bile bilmediğim bir ödül törenine gideceğim. Bu hikayeyi ödül almaya gidiyorum diye tamamlasam güzel gözükürdü, değil mi? Çok klişe olabilirdi. Daha bir sürü çuvallama hikayesi seni bekliyor olacak. Hemen mutlu son yok, bu şovda daha 1. sezondayız ve en civcivli yerlerine gelmedik bile..

En eğlenceli hikayeler, yolu yürümeye devam ettikçe, burada tüm şeffaflığıyla paylaşılacak. Bir gün ödül almaya gideriz belki benim gibi arızalarla, bu blogun yazarı olan bazı arızalarla🙂

Şimdilik sana bu şarkıyı hediye ediyorum, yaşadıklarını unutma ama doğru hikayede misin, bir sor kendine..

Dönme Dolap



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s